Weinig zelfvertrouwen kost tijd en geld.

Weinig zelfvertrouwen kost tijd en geld.
Ben jij jezelf?

Een kathedraal binnenstappen doet me soms verlangen katholiek te zijn. Devoot het Ave Maria kunnen zingen. Wanneer ik naar de moeder Maria kijk dan omhelst me ook altijd zo een warm, droevig gevoel van binnen. Een beetje weeïg en stiekem laat ik dan toch ook nog een kleine wens bij haar achter. Iets van, kan je ervoor zorgen dat mijn zaak succesvol wordt...

Met wat onzekere treden stap ik dan weer uit zo een kathedraal, op zoek naar een oriënteringspunt, want meestal ken ik de stad waar zo een bouwwerk staat niet erg goed.

Jij denkt nu vast wel waar gaat dit artikel naar toe. Daar komt het: Hoe gek het eigenlijk is hoeveel geloof we in iemand anders stellen wanneer wij ons wat onzeker voelen.

Mijn eigen ervaringen

Ik ben er in mijn leven drie keer ingestonken en was bereid al mijn vermogens en mijn capaciteiten met andere te delen door samen een bedrijf te starten. Want, ik voelde me alleen en vooral zo onzeker. De eerste keer ging ik nota bene een samenwerking aan met onze oppas. Ze was bezig om een werving-en-selectiebureau te starten. Onze samenwerking ging toen mis omdat ik zelf nog half in loondienst zat en eigenlijk niet echt begreep waar werving en selectie over ging. Nu achteraf kan ik daar ontzettend om lachen. Want het ondernemerschap zat er zeker wel in, alleen miste ik de focus.

Mijn tweede mislukte samenwerking was met een accountmanager. Hij zou ervoor zorgen dat we grote opdrachten binnen zouden krijgen. Ik was daar verantwoordelijk voor om de online werkzaamheden uit te voeren. Een samenwerking die qua verdeling zeer krom in elkaar stak. Ik moest 100% inleggen, maar hij wilde per se de directeur zijn. Van mijn geld kocht hij zich vervolgens een representatieve auto.

Helaas heb ik van dat geld nooit meer iets teruggezien. En uiteraard heb ik na enkele weken deze samenwerking beëindigd. Het was er eentje met een bittere nasmaak waar ik zeer veel van heb geleerd.

Ego's en charlatans

Want wat zorgt ervoor dat we zodra we ons over een gebied onzeker voelen ons laten meesleuren door enorme ego's of zelfs charlatans. Dat we hun zo veel geloof schenken om er later erachter te komen, jeetje dat had ik me ook kunnen besparen.

Het heeft met die verdomde onzekerheid te maken, tenminste was dit in mijn geval zo.

Want telkens wanneer ik op het punt stond om vanuit onzekerheid te ondernemen deed zich een situatie voor die te mooi was om waar te zijn. Want onzekerheid straal je ook uit. Hoe dan ook, mijn derde samenwerking begon veelbelovend. Zij kon iets wat ik niet kon en waar ik me zelf ook onzeker over voelde. Ook dit is helaas door meningsverschillen uit elkaar gespat ofwel, ze was met de noorderzon vertrokken naar overzee. Sindsdien hebben wij geen enkel contact meer met elkaar.

Zielig? Ja dat was het zeker wel even. Want zulke mislukte samenwerkingen kosten je naast geld ook een heleboel energie. Ze zuigen je leeg en maken je een stukje harder van binnen.

Oplossingen

Maar laat ik deze hardheid eens achterwege. Laat ik kijken wat het me uiteindelijk wel heeft opgeleverd. Een bijzonder onprettig inzicht was dat ik me bewust geworden ben dat ik me zodat ik mij onzeker voel als een zeer afhankelijk persoon opstel. Ik zoek niet naar hulp in de zin dat ik het met een goed gesprek tot inzicht zou kunnen komen. Nee ik zoek naar de meest voor de hand liggende en meest gemakzuchtige oplossing, namelijk eentje van "geweldig iemand ander doet het voor mij dan hoef ik dat niet meer te doen - oplossing." Inzicht is dus dat ik mijn probleem graag vooruit schuif of het liefst wil dat iemand anders het voor mij oplost. Mijn houding is dan ook een soort van regentenhouding. Doe jij het maar dan hoef ik het niet meer te doen - houding.

Wat ik van deze ervaringen heb geleerd is om onzekerheid te overwinnen. Mezelf bewust te maken van mijn zwakke kanten en me daarin te laten coachen. Dat in de plaats van mijn lot uit handen te geven. Want inderdaad ben ik in een zeer Calvinistische samenleving opgegroeid waar het individu zijn eigen lot bepaalt. Hard en misschien verklaart dat dan ook mijn verlangen om soms liever een kaarsje aan te steken en mijn zorgen aan de al lijdende Maria over te brengen in de hoop dat de hemelse krachten mij helpen te verlossen van mijn onzekerheid.

Mijn moraal van dit artikel is dat het uiterst stom is om je door onzekerheid te laten leiden. Het kost je alleen maar geld, energie en vooral het doet altijd iets met je eigenwaarde.